ମାତ୍ର ଅଢେଇ ବର୍ଷରେ ଦେଢ କୋଟି ଟଙ୍କାର କମ୍ପାନୀ ଠିଆ କଲେ ଏହି ତିନି ମହିଳା

By Ruchi Panigrahi|28th Aug 2016
Clap Icon0 claps
  • +0
    Clap Icon
Share on
close
Clap Icon0 claps
  • +0
    Clap Icon
Share on
close
Share on
close

ଏ ହେଉଛି ରାଜସ୍ଥାନ ଧୋଳପୁର ଜିଲାର ୩ ମହିଳାଙ୍କ କାହାଣୀ; ଯାହା ଆମ ଆଖପାଖରେ ଘଟଣା ଭଳି ଲାଗେ । ଏମାନେ ଏମିତି କିଛି କରିଦେଖାଇଛନ୍ତି ଯାହା ଅନ୍ୟ ମହିଳାଙ୍କ ପାଇଁ ନିଶ୍ଚିତଭାବେ ପ୍ରେରଣା ଉତ୍ସ । ଛୋଟ ବେପାରକୁ କିଭଳି ବଡ କରାଯାଏ, ତାହା ୩ ମହିଳା ପ୍ରମାଣ କରି ଦେଖାଇଛନ୍ତି ।

ପାଠ ବେଶି ପଢିନାହାନ୍ତି; ଅଥଚ ସମୟ ଓ ପରିଶ୍ରମର ମୂଲ୍ୟକୁ ବେଶ୍ ବୁଝିଛନ୍ତି। ମଫସଲରେ ଜନ୍ମିତ ଏହି ୩ ମହିଳା ମାତ୍ର ଅଢେଇ ବର୍ଷରେ ଦେଢ କୋଟି ଟଙ୍କାର କମ୍ପାନୀ ଛିଡା କରାଇ ଆଖପାଖର ୮୦୦ ମହିଳାଙ୍କୁ ଯୋଗାଇଛନ୍ତି ଦାନାପାଣି ।

୩ ମହିଳାଙ୍କ ଏଭଳି ସାହମିକ ଉଦ୍ୟମ ଅନେକ ମହିଳାଙ୍କୁ କରିପାରିଛି ଆତ୍ମନିର୍ଭରଶୀଳ । ରାଜସ୍ଥାନର ଧୋଳପୁରରେ କମ୍ପାନୀ ଛିଡା କରାଇଥିବା ୩ ମହିଳା ।

ଅଧ୍ୟକ୍ଷା ଅନିତା

କମ୍ପାନୀର ଅଧ୍ୟକ୍ଷ ଭାବେ କାମ କରୁଥିବା ଅନିତା କହିଛନ୍ତି ପ୍ରଥମେ ସେ ଘରୁ ବାହାରକୁ ଆସୁନଥିଲେ । ଏବେ ଜୟପୁର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଯାଉଛନ୍ତି ଏବଂ ଆତ୍ମସନ୍ତୋଷ ଭରା ନିଃଶ୍ଵାସ ନେଇପାରୁଛନ୍ତି । ନିଜକୁ ତ ରୋଜଗାର ମିଳିଯାଇଛି ଏବଂ ଅନ୍ୟଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ରୋଜଗାର ପ୍ରଦାନ କରୁଛନ୍ତି । ଆଜି କାହା ଆଗରେ ହାତ ପତାଇବାକୁ ପଡୁନି । ଆଜି ମୋ ପରିବାର ଏକ ଆଦର୍ଶ ପରିବାର ହୋଇଛି । ସେ ଦ୍ଵାଦଶ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପଢିଛନ୍ତି ।

ଉପାଧ୍ୟକ୍ଷା ହରିପ୍ୟାରୀ

କମ୍ପାନୀର ଉପାଧ୍ୟକ୍ଷ ଭାବେ କାମ କରୁଛନ୍ତି ହରିପ୍ୟାରୀ । ସେ କହିଛନ୍ତି ପୂର୍ବରୁ ଘରର ଚାରିକାନ୍ଥ ମଧ୍ୟରେ କଏଦୀଙ୍କ ଭଳି ରହୁଥିଲେ । ଆବଶ୍ୟକ ଜିନିଷ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ଅନେକ ସମୟରେ ମୁହଁ ଖୋଲିନପାରି ସାଲିସ କରିବାକୁ ପଡୁଥିଲା । ଏବେ ଯାହା ମନ କରୁଛି ତାହା କିଣିବାକୁ ସକ୍ଷମ ହୋଇଛି । ଶ୍ଵଶୁର ଘରର ଆର୍ଥିକ ସ୍ଥିତି ଖରାପ ଥିବାରୁ ଜଳସେଚନ ଲାଗି ଗୋଟିଏ ନଳକୂପ ମଧ୍ୟ ଖନନ କରାଯାଇପାରୁ ନଥିଲା । ହେଲେ ସେ ଏବେ କମ୍ପାନୀରୁ ଆୟ କରି ଗୋଟିଏ ନଳକୂପ ଖନନ କରିଛନ୍ତି । ସେ ୧୦ମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପଢିଛନ୍ତି ।

କୋଷାଧ୍ୟକ୍ଷା ବିଜୟା

କମ୍ପାନୀର କୋଷାଧ୍ୟକ୍ଷ ଭାବେ କାମ କରୁଛନ୍ତି ବିଜୟା ଶର୍ମା । ସେ ଦର୍ଶାଇଛନ୍ତି ଏବେ ସେ ନିଜ ଆୟରେ ଖର୍ଚ୍ଚ କରୁଛନ୍ତି । ପିଲାଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଭଲ ସ୍କୁଲରେ ପଢାଇ ପାରୁଛନ୍ତି, ଭଲ ପିନ୍ଧିବାକୁ ଦେଇପାରୁଛନ୍ତି । ଏବେ ଆବଶ୍ୟକତା ପାଇଁ କାହାରିକୁ ଅର୍ଥ ମାଗୁନାହାନ୍ତି । ସେ ୧୦ମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପଢିଛନ୍ତି ।

ଅନିତା, ହରିପ୍ୟାରୀ ଓ ବିଜୟା ଶର୍ମା । ଏମାନେ ଆର୍ଥିକ ଅନଗ୍ରସର ପରିବାରରୁ ଆସିଛନ୍ତି । ଦେଶର କୋଟିକୋଟି ପରିବାର ଭଳି ଏମାନଙ୍କ ପରିବାର ମଧ୍ୟ ଦାନପାଣି ଲାଗି ନିତ୍ୟ ସଂଘର୍ଷ କରୁଥିଲା । ତେଣୁ ପରିବାରର ଆର୍ଥିକ ସ୍ଥିତିକୁ ସୁଧାରିବା ଲାଗି ନିଜେ କିଛି କରିବାକୁ ସ୍ଵପ୍ନ ଦେଖିଥିଲେ । ଶେଷରେ ସରଳ ଓ ଛୋଟ ଉପାୟରେ ଅର୍ଥ ରୋଜଗାର କରିବାକୁ ପାଦ ବଢାଇଥିଲେ । କ୍ଷୀର କିଣୁଥିବା ଲୋକଙ୍କଠାରୁ ଧାର ନେଇ ମଇଁଷି କିଣିଥିଲେ ଏବଂ କ୍ଷୀର ବିକି ଏହି ଧାରକୁ ଶୁଝୁଥିଲେ । ତେବେ ବଜାର ଦରଠାରୁ କମ୍ ମୂଲ୍ୟରେ ଲୋକେ କ୍ଷୀର ନେଉଥିବାରୁ ପରିଶ୍ରମ ଅନୁଯାୟୀ ବିଶେଷ ଲାଭ ବାହାରୁ ନଥିଲା । ଏହାପରେ ଅନିତା, ହରିପ୍ୟାରୀ ଓ ବିଜୟା ମିଶିକରି ଏକ କମ୍ପାନୀ ଗଢିବାକୁ ସ୍ଥିର କରିଥିଲେ । ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ପୁଞ୍ଜି ପାଇଁ ଏମାନେ ଏକ ମହିଳା ସ୍ଵୟଂ ସହାୟକ ଗୋଷ୍ଠୀ ଗଠନ କରି ବ୍ୟାଙ୍କରୁ ଋଣ ନେଲେ । ୨୦୧୩ ଅକ୍ଟୋବର ୧ରେ ଏକ ଲକ୍ଷ ଟଙ୍କା ମୂଲ୍ୟରେ ‘ସହେଲୀ ପ୍ରଡ୍ୟୁସର’ ନାମରେ ଉତ୍ପାଦନ କମ୍ପାନୀ ସ୍ଥାପନ କରିଥିଲେ । ମଞ୍ଜଲୀ ଫାଉଣ୍ଡେସନର ନିର୍ଦେଶନ ସଞ୍ଜୟ ଶର୍ମାଙ୍କ ବୈଷୟିକ ସହାୟତାରେ କରିମପୁର ଗାଁରେ କ୍ଷୀର ପ୍ଲାଣ୍ଟ ସ୍ଥାପନ ହୋଇଥିଲା । କମ୍ପାନୀର ସେୟାରକୁ ଗ୍ରାମାଞ୍ଚଳର ମହିଳାଙ୍କୁ ବିକ୍ରି କରଯାଇଥିଲା । ଏବେ କମ୍ପାନୀରେ ୮୦୦ ଗ୍ରାମାଞ୍ଚଳ ମହିଳା ସେୟାର ଧାରକ ହୋଇଛନ୍ତି । ମାତ୍ର ଦେଢ ବର୍ଷରେ ଏକ ଲକ୍ଷ ଟଙ୍କାର ପୁଞ୍ଜିରୁ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିବା କମ୍ପାନୀର କାରବାର ଦେଢ କୋଟି ଟଙ୍କାରେ ପହଞ୍ଚିଛି । ଏବେ କମ୍ପାନୀର ବୋର୍ଡରେ ୧୧ ମହିଳା ରହିଛନ୍ତି; ଯାହାଙ୍କୁ ମାସିକ ୧୨ ହଜାର ଟଙ୍କା ଦରମା ମିଳେ । ଆଖପାଖର ୧୮ଟି ଗାଁରେ ‘ସହେଲୀ ପ୍ରଡ୍ୟୁସର’ କମ୍ପାନୀର ଅଂଶଧାରକ ମହିଳା ରହିଛନ୍ତି । ଅଂଶଧାରକ ମହିଳା କମ୍ପାନୀକୁ କ୍ଷୀର ଦିଅନ୍ତି । ଏହା ବଦଳରେ ସେମାନଙ୍କୁ ବଜାର ଦାମରେ ଅର୍ଥ ମିଳେ । ପ୍ରତି ଗାଁରେ କ୍ଷୀର ସଂଗ୍ରହ କେନ୍ଦ୍ର ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରାଯାଇଛି । ମହିଳାମାନେ ସେମାନଙ୍କ ସଂଗୃହୀତ କ୍ଷୀର ଦେଇଯା’ନ୍ତି । ସଂଗୃହୀତ କ୍ଷୀରକୁ କରିମପୁରରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠା ହୋଇଥିବା କ୍ଷୀର ପ୍ଲାଣ୍ଟକୁ ନିଆଯାଏ । ସେଠାରେ କ୍ଷୀର ପ୍ରକ୍ରିୟାକରଣ ହୁଏ । ସବୁଠାରୁ ବଡ କଥା ହେଉଛି ଗାଁରେ କ୍ଷୀରବାଲାଙ୍କଠାରୁ ଲୋକେ କ୍ଷୀର ଲିଟର ପିଛା ୩୦ରୁ ୩୨ ଟଙ୍କାରେ କିଣୁଛି । ଏହାଦ୍ୱାରା କ୍ଷୀର ଦେଉଥିବା ମହିଳାଙ୍କ ମାସିକ ଭଲ ଆୟ ହେଉଛି । ଏହାଛଡା ସେୟାର ଅନୁପାତରେ କମ୍ପାନୀର ଲାଭରୁ ଅଂଶଧନମିଳିଥାଏ । ୫୦୦ଗ୍ରାମ କ୍ଷୀର ପ୍ୟାକେଟକୁ କମ୍ପାନୀ ଧୌଲପୁର ସହରରେ ବିକ୍ରି କରିଥାଏ । ଏଥିପାଇଁ ସହରରେ ଦୁଇଟି ବିକ୍ରି କେନ୍ଦ୍ର ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରାଯାଇଛି । ରହିଯାଉଥିବା କ୍ଷୀରରେ ଛେନା, ଘିଅ ଆଦି ପ୍ରସ୍ତୁତ କରାଯାଇ ବିକ୍ରି କରାଯାଏ । ୨୦୧୫ରେ ରାଜ୍ୟ ଚିକିତ୍ସା ଓ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ବିଭାଗ କମ୍ପାନୀର ଘିଅର ନମୁନା ପରୀକ୍ଷା ପାଇଁ ନେଇଥିଲା । ଯାଞ୍ଚରେ କମ୍ପାନୀର ଉତ୍ପାଦ ଖାଦ୍ୟ ଉପଯୋଗୀ ପ୍ରମାଣିତ ହୋଇଛି । କମ୍ପାନୀ ତା’ର ଉତ୍ପାଦ ଉପରେ ଅଧିକ ମୁନାଫା ଆଦାୟ କରି ନଥାଏ । ତେଣୁ କମ୍ପାନୀର ଉତ୍ପାଦ ମଧ୍ୟ ଅନ୍ୟ ତୁଳନାରେ ଶସ୍ତାରେ ବିକ୍ରି କରାଯାଇଥାଏ ।

କମ୍ପାନୀକୁ ବୈଷୟିକ ସହାୟତା ପ୍ରଦାନ କରିଥିବା ମଞ୍ଜଲି ଫାଉଣ୍ଡେସନର ନିର୍ଦେଶକ ସଞ୍ଜୟ ଶର୍ମା କହିଛନ୍ତି,”ମହିଳାଙ୍କ ଦ୍ଵାରା ଉତ୍ପାଦକ କମ୍ପାନୀ କରାଯାଇ ସୁନ୍ଦର ପରିଚାଳନା କରାଯାଉଥିବା ରିପୋର୍ଟ ରାଜ୍ୟ ସରକାରଙ୍କୁ ମିଳିଥିଲା । ଏହାପରେ ସରକାରୀ ଅଧିକାରୀ କମ୍ପାନୀକୁ ଆସି ଯାଞ୍ଚ କରିଥିଲେ ଏବଂ ମହିଳାଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟକୁ ଦେଖି ବେଶ୍ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇଥିଲେ । ଅଧିକାରୀଙ୍କ ରିପୋର୍ଟ ଆଧାରରେ ରାଜ୍ୟ ସରକାର କମ୍ପାନୀକୁ ୫ ଲକ୍ଷ ଟଙ୍କାର ପ୍ରୋତ୍ସାହନ ରାଶି ପ୍ରଦାନ କରିଥିଲେ । କମ୍ପାନୀ ଏହି ଅର୍ଥକୁ ମହିଳାଙ୍କୁ ଗାଈ, ମଇଁଷି ଆଦି କିଣିବା ଲାଗି ସ୍ୱଳ୍ପ ସୁଧରେ ଋଣ ଭାବେ ପ୍ରଦାନ କରିଛି । ଏହାଦ୍ୱାରା ଅଧିକ ସଂଖ୍ୟାରେ ମହିଳା କମ୍ପାନୀକୁ କ୍ଷୀର ପଠାଉଛନ୍ତି । ଯଦି ଇଚ୍ଛାଶକ୍ତି ଥିବ ଏବଂ ତାହାକୁ କ୍ରିୟାନ୍ୱୟନ କରିବାର ଆଗ୍ରହ ରହିଥିବ; ତେବେ ଯେକୌଣସି ନହେଲା କାର୍ଯ୍ୟ ଅତି ସହଜରେ ହୋଇଯିବ, ତାହା ଏହି ୩ ମହିଳା ପ୍ରମାଣିତ କରି ଦେଖାଇଛନ୍ତି ।“

Get access to select LIVE keynotes and exhibits at TechSparks 2020. In the 11th edition of TechSparks, we bring you best from the startup world to help you scale & succeed. Join now! #TechSparksFromHome